بایگانی ماهانه: مه 2012

دستگیریِ فریبرز رئیس‌دانا و افزایش فشار بر فعالینِ جنبشِ کارگری

دست‌گیریِ فریبرز رئیس‌دانا و افزایش فشار بر فعالینِ جنبشِ کارگری

رژیمِ جمهوری اسلامی دکتر فریبرز رئیس‌دانا عضوِ کانونِ نویسنده‌گانِ ایران، اقتصاددانِ رادیکال و صاحب­نظر در مسائل کارگری را بازداشت نمود و برای گذراندنِ دوران حبس، به بند۳۵۰ زندان اوين منتقل کرد. این اقدامِ رژیم، درست بعد از مصاحبه و انتقادِ شدیدِ وی به سیاستِ هدف­مندیِ یارانه­ها و اجرایِ فازِ دومِ آن توسطِ دولت صورت گرفت. در حُکمِ صادره برای رئیس دانا اتهام­هایی مطرح شده که بخشی از آن­ها برای تمامِ محکومینِ سیاسی مشترک است مانند: مصاحبه با رسانه‌های بی­گانه، اما وی به اتهاماتِ دیگری نیز محکوم شده است از جمله «متهم­کردنِ جمهوری اسلامی به آزار، تجاوز و شکنجه­ی زندانيان و فرمايشی قلم­داد کردنِ دادگاه‌های جمهوری اسلامی»!

جمهوری اسلامی در شرایطی به دست‌گیریِ رئیس‌دانا و برخی از فعالینِ سیاسیِ گمنام دست زده است که روزهای سختی را پشتِ سر می­گذراند. از سویی در بحرانِ به خواندن ادامه دهید


نگاهی به شاهین نجفی و نَقی – رسانه ها و جمهوری اسلامی

یادداشتِ یک مُرتد

کامران پرند

روزِ چهارشنبه ۲۰ اردی­بهشت -9 ماه مه-، سرتیترِ رسانه­های فارسی­زبان، از صدورِ فتوای حُکمِ ارتدادِ توهین کننده­گان به ساحتِ مقدسِ امام نقی توسط آیت­الله صافیِ گلپایگانی خبر دادند. به­فاصله­ چندروز از این خبر، شاهین نجفی با ترانه­ی نقی مشمولِ این حکم شد. آیت­الله مکارمِ­شیرازی دیگر مرجعِ تقلیدِ شیعه، به­طورِ مشخص­تری این حکم و اعتبارِ جاری شدنِ آن­را تایید کرد. پایگاه خبری شیعه­آنلاین نیز برای کشتن «شاهین نجفی» و اجرایِ فتوا، مبلغ ۱۰۰ هزار دلار جایزه تعیین کرده است و در پسِ این موج، شاهین نجفی خواننده­ی ترانه­ی نقی، توسط پلیسِ کشورِ محلِ اقامت­اش –آلمان- تحتِ مراقبت­های امنیتی قرار گرفت. با توجه به واکنش­های متناقضِ رسانه­ای، مصاحبه­های خودِ شاهین، اظهارنظراتِ چهره­های هنرمند و سیاسی-اجتماعی دراین­باره، «یادداشتِ یک مرتد» را بخوانید. مرتد در انتهای یادداشت، لینک­هایی که از آن­ها نقلِ قول­هایی را آورده، ضمیمه می­کند.

فتوای ارتداد و بازیِ جمهوری اسلامی

در شرایطی­که رژیم اسلامی یکی از بدترین و آشفته­ترین دورانِ سیاسیِ خود را در عرصه­ی داخلی و خارجی تجربه می­کند، شرایطِ صدورِ این فتوا را به­دقت باید بررسی کرد. به حاشیه­های زیادی در خروجی­های فیس­بوکی و وبلاگ­های مختلف دامن زده شده و این فتوا به خواندن ادامه دهید


رفیق سلامه آزاد باید گردد

رفیق سلامه کیله کمونیستِ انقلابیِ فلسطینی که توسط رژیم بشار اسد در زندان بسر می برد این گونه مورد شکنجه قرار گرفت و به اردن تبعید شد. از آنجا که وی سال ها به اردن ممنوع الورود بوده، تبعید وی به اردن موجبات نگرانیِ فعالین را فراهم کرده است.

بر همه ی کمونیست های انقلابی است که صدای مبارزه ی رفیق سلامه را که با جانِ خود بهای ایده هایش را می پردازد، بلند شود. شورای دانشجویان و جوانان چپ بر این مورد همت گمارده و همه گان را دعوت به همکاری می کند.

زنده باد همبسته گیِ انترناسیونالیستی

زنده باد انقلاب


نشریه‌ی رویِ خطِ رادیکال – شماره‌ی دوم

در این شماره می خوانید:

دریافتِ نشریه‌ی رویِ خطِ رادیکال – شماره‌ی دوم


طبقه ای بر لبه ی تضادِ رادیکال

چه کسی انقلاب می کند؟

الناز احمدی

روی خط رادیکال سعی دارد با طرح مباحث کلان و ضروری جنبش کمونیستی، رویکرد های مختلف را به نقد کشیده و زاویه ی دید خود را با مخاطبان خویش در میان گذارد. از این رو در هر شماره، به موضوعات اساسی درون جنبش به شکلی دنباله دار و انتقادی پرداخته خواهد شد.  در این شماره اولین بخش از سری مقالات مربوط به چیستی طبقه ی کارگر و چراییِ انقلابی بودن آن بررسی می شود. پیش از ورود به بحث تاکید دوباره بر این موضوع ضروری خواهد بود که پرداختن به موضوعی چون طبقه ی کارگر و جایگاهِ اقتصادی و تاریخی آن و نیز آگاهی که به واسطه این جایگاه کسب می کند، در مقالاتی فشرده و در چند شماره ممکن نخواهد بود. در اینجا تنها شِمایی از بحث اصلی را با شما در میان می گذاریم و در رادیکال به عنوان ارگان اصلی شورایِ دانشجویان و جوانانِ چپ به صورت عمیق تری موضوع را بسط خواهیم داد.

150 سال از زمانی که مارکس با کشف دیکتاتوریِ پرولتاریا وظیفه ی تاریخی طبقه  ی کارگر را بازشناساند می گذرد. در طی این فاصله جهان دو انقلاب سوسیالیستی بزرگ به خواندن ادامه دهید


شتر در خواب بیند پنبه دانه!

قیاس متوهمانهی سوچی، موسوی

کامران پرند

چندی پیش خانم آنگ سان سوچی رهبرِ جنبشِ «اتحاد ملی برای دموكراسی»ِ برمه، پس از 15 سال حبس خانه گی آزاد شد و در انتخابات شرکت نمود و حزبش وارد پارلمانِ برمه شد. از فردای آزادی تا رفتنِ حزبِ ایشان به پارلمانِ برمه، موج شادی و تکاپوی گسترده ای در طیفِ طرف دارانِ جنبشِ سبز و به خصوص فعالینِ زنِ آن با سابقه حضورِ موثر در کمپین یک میلیون امضا به راه افتاده است. مقالاتِ زیادی از طرف نیروهای راستِ اپوزیسیون و اصلاح طلبانِ دیروز و ترمیم طلبانِ امروز منتشر شد مبنی بر این که » راه دموکراسی در ایران از برمه می گذرد «! آن ها با شبیه سازی مدلِ دموکراسی در ایران بر اساس روی دادهای اخیرِ برمه، موجی از دروغ و توهم را پراکنده اند.* تشبیه داستانِ حصرِ خانه گیِ خانم سوچی با حصرِ خانه گیِ موسوی و شرکاء در رأس این مقایسه قرار گرفته و درس هایی که از آن استخراج می کنند شنیدنی و خواندنی است.

ماجرا در برمه این گونه رقم خورد که وزیرِ امور خارجه ی آمریکا بعد از ۵۰ سال به حیات خلوت چین سفر می کند و آ.س.آن نیز موضوع ریاست برمه در سال ۲۰۱۴ را در دستورِ کار قرار می دهد. پشت بندِ دیدارِ هیلاری کلینتون به خواندن ادامه دهید


یک مقاله، دو نگاه

 نگاهی به مقالهی نخستِ «اسلحه«  منتشر شده در شمارهی اول رویِ خطِ رادیکال- و نظرات خوانندهگان:

رفقای بسیاری از این مقاله استقبال گرمی کردند و به خصوص جوانانِ زیادی با خواندنِ این مقاله یِ کوتاه، سئوالات و نکات مهمی را طرح کردند. برخی گروه ها و نیروهای حزبی نیز ما را از بازخوردهای خود بی بهره نگذاشته و از این مقاله استقبال کردند. در این بین برخی نیز از زود بودنِ انتشارِ این مقاله در اولین شماره انتقادِ رفیقانه کردند، برخی دیگر ما را متهم کردند که بدونِ توجه به دینامیکِ مبارزه ی طبقاتی، یک جانبه به موضوع پرداخته ایم. برخی نیز منتظرِ بخش های دیگرِ این مقاله هستند و تمامِ این موارد ما را برآن داشت تا توجهِ دقیقی به نظرات رفقا، دوستان و مخالفینِ تئوری های مسالمت آمیز بکنیم.

مهم ترین چالشِ نظری پیرامونِ این مقاله ی کوتاه، بحث های «جبهه ی کارگری»* در صفحه ی فیس بوکیِ «رویِ خطِ رادیکال»** بود که تمام دیالوگ بین ما و آن ها در همان صفحه در اختیارِ خواننده گان است.

نکته ی مرکزیِ بحث این رفقا این بود که در مجموع مقاله ی اسلحه، مبارزه ی طبقاتی و جنبشِ طبقه ی کارگر را در مبارزه ی مسلحانه خلاصه کرده و به آماده گی این طبقه برای به خواندن ادامه دهید


لزوم تشکل ویژه ی زنان

 سارا کوشش

چندی پیش از 6 تا 8 آوریل در شهر هامبورگ آلمان کنفرانسی با عنوان «جنبش رهایي زنان، افق ها و دورنما ها!» برگذار شد که در آن زنان مبارز و کمونیست از گروه ها و احزاب مختلف و یا به صورت مستقل شرکت یافتند تا بر سر مسائلی گوناگونی بحث کنند. در بیانیه فراخوان این همایش خاطر نشان شده است که: « بدون شک زنان نيروي اجتماعي بزرگ و تاثيرگذاري در تغيير و تحولات سياسي آينده ايران خواهند بود. اما سوال اينجا است که به نفع چه طبقه و برنامه اي  عمل خواهند کرد؟ آيا قادر خواهند بود برنامه، افق و جهتي را در پيش بگيرند که منطبق بر رهایي کامل زنان باشد؟ آيا قادر خواهند بود تشخيص دهند که عميق ترين منافع شان در دگرگوني انقلابي نظام سياسي، اقتصادي، اجتماعي و ايدئولوژيک در ايران است؟ »

این نشست، همانند دیگر فعالیت های زنان موافقان و مخالفان خود را داشت و باز هم به سنت گذشته یکی از محورهای مخالفت، مسئله ی تشکلات ویژه زنان بود چرا که متصدیان و شرکت کنندگان در آن بعضا در سازمان های به خواندن ادامه دهید


گامی جسورانه برای رهایی زنان

گزارش شورا از اولین نشست

زنان چپ و کمونیست

از تاريخ ٦ تا ٨ آوريل ٢٠١٢  در هامبورگ – آلمان

از سفر بازگشته‌ایم اما شور و حرارت سفر در کوله‌بارمان به‌جا مانده است. با همه‌ی مشکلات مالی، درسی و کاری و … با شور و شوق و اندکی کنجکاوی به هامبورگ رفتیم تا سه روز تمام در کنفرانسی که عده‌ای از زنان چپ و کمونیست فراخوانش را داده بودند شرکت کنیم.۱ می‌دانستیم در اولین نشست زنان کمونیست حضور خواهیم داشت تا هم در کنارشان اولین گام‌های گرایش انقلابی جنبش زنان را استوارتر سازیم و هم حلقه‌ی گسسته‌ی بین نسل جوان عصیان‌گر را با زنان شورش‌گر انقلابی بازسازی کنیم.

زنان کمونیست، سوسیالیست، سوسیال فمینیست‌ها، رادیکال فمینیست‌ها و انقلابی گرد آمده بودند تا به نیاز ضروری گرایش رادیکال و انقلابی جنبش زنان پاسخ دهند و نهادی را پایه‌ریزی کنند که در آن به بحث و جدل جدی بر سر دیدگاه‌های کمونیستی، راه‌کارها، ضعف‌ها، محدودیت‌ها و افق رهایی زنان با هم به خواندن ادامه دهید


بر افغانستان چه گذشت؟

به بهانهی سالگرد کودتای هفتم ثور افغانستان

 نور احمد فیضان

 توضیح : چندی پیش گویا ناگهان مُد شده و در برخی از صفحات فیس بوک فیلم هایی از سخنرانی های نجیب الله آخرین رئیس جمهوری رژیم خلقی افغانستان پخش شد، همراه با ذکر محاسنی از نجیب و روزگار حاکمیت حزب خلق. این مساله بهانه ای شد تا نگاهی کوتاه به دوران حاکمیت حزب خلق و شوروری ها در افغانستان بیاندازیم. این مقاله توسط یکی از رفقای افغان تنظیم شده و به فارسی متداول در ایران ویرایش شده است. بیش از  11 سال از تجاوز امپریالیستی ارتش آمریکا به افغانستان می گذرد. آنچه بمب ها و دولت دست نشانده آمریکایی برای مردم افغانستان خصوصا کارگران و زحمت کشان و زنان و کودکان این کشور به بار آورده اند جز ویرانی و فلاکت و فقر و گرسنگی نبوده است. این مساله باعث شده است تا بخش هایی از مردم افغانستان بار دیگر به اسلام گرایان مرتجع طالبان تمایل پیدا کنند، اما هستند تعدادی نیز که از سیاهی و بدبختی افغانستان تحت حاکمیت آمریکایی ها از دوران رژیم وابسته به امپریالیسم شوروی به خوبی یاد می کنند. معروفترین تبلیغ کنندگان این گرایش، بقایای رژیم خلقی هستند یعنی کسانی که در جریان سال های حاکمیت دولت دست نشانده ی شوروی ها از راه استثمار کارگران و دهقانان افغان به به خواندن ادامه دهید


%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: