بایگانی ماهانه: اکتبر 2012

نشریه‌ی رادیکال ـ شماره‌ی نهم

در این شماره می خوانید:

دریافت نشریه‌ی رادیکال ـ شماره‌ی نهم

Advertisements

سرمقاله رادیکال ـ شماره‌ی نهم

نقد و مبارزه­یِ تئوریک همواره یکی از مباحثِ پایه­ای در تئوریِ شناخت و پراتیکِ مبارزاتیِ مارکسیسم و مارکسیست­ها بوده است. تئوریِ شناختِ مارکسیستی که مشخصا در روش و متدِ علمیِ کارل مارکس بنیان­گذاری شد، از یک زاویه بر دو پایه­یِ نقد و سنتز شکل گرفته است؛ یعنی تحلیل و آنالیز و نقدِ نظرات و تئوری­هایِ اشتباه و انحرافی و سنتز کردنِ درک و شناختِ نوین بر مبنایِ نقدِ این اشتباهات و گسست از آن و به‌کاربستِ کشفیاتِ جدیدِ علمی و دست­آوردهایِ مبارزاتی در مسیرِ این سنتز [روشن است که این‌همه در پروسه­ای از عمل و پراتیک صورت می­گیرد و نه در حیطه­یِ تئوری صرف]. به همین دلیل کشفیات و تکاملات و تئوری­هایِ مارکس در فلسفه و فلسفه­یِ سیاسی و اقتصادِ سیاسی و… را نمی­شود از نقدهایِ وی بر فلسفه­یِ هگل و فوئرباخ، یا نظریه­هایِ اقتصادیِ اسمیت به خواندن ادامه دهید


تشکل جوانان، از واقعیت تا آرزو!

با اتکا بر تجربه‌ی یک سال و اندی شورای دانش‌جویان و جوانان چپ ایران
برناک جوان

این مقاله یک بررسی و گامِ اولیه برای بیان و درکِ پیچیده گی های «کار تشکیلاتی» در میان نسل ما است. نسلی که محصول و رشد یافته ی دورانِ جمهوری اسلامی است و نه مجاز بود که کارِ تشکیلاتی و سیاسی را تجربه کند و نه امکان و بستری برای آموزش و ارتباط با نیروهای سیاسیِ باتجربه برایش فراهم بود. بخش کوچکی از این نسل با تکیه بر دانش خود، ارتباطات محدود با تشکلات و سازمان ها و احزابِ خارج از کشور، تجربیات شخصی در تشکلات غیرسیاسی و … دست به ابتکار عمل هایی زدند و در فضای مبارزاتی ایران گروه‌های چپ را شکل دادند. بعد از یک دور تجربه ی کار تشکیلاتیِ مشخص و شناسنامه دار در آغازِ دهه ی ۸۰ تا سال ۸۸، با فرارسیدنِ اپیدمیِ رخوتِ بعد از خیزش سال ۸۸ شاهد افولِ چشم گیری در به خواندن ادامه دهید


ردپای اکونومیسم و ابهامِ روش تاریخی

نقدی بر نوشته­های اخیر رفیق مزدک چهرازی
عباس شاد

در شماره­ی 2 نشریه رادیکال مطلبی با عنوان « کردستان ناسیونالیسم و اکونومیسم » در نقد دیدگاه­های رفیق مزدک چهرازی از سوی من نوشته شد که پس از آن رفیق مزدک، در شماره­های 6 و 7 نشریه، دو مقاله با عناوین: « کردستان و تردیدها » و  « اکونومیسم و حزب انقلابی » نوشت که هر کدام به نوعی پاسخ به نقد من و طرح دیدگاه­های رفیقمان پیرامون اکونومیسم، ناسیونالیسم در کردستان، و مسائلی پیرامون تاریخ انقلاب روسیه بود. در این نوشته کوشیده­ام بار دیگر به نقد و بررسی برخی دیدگاه­های رفیق مزدک در این نوشته­ها بپردازم تا فرصت بیشتری جهت طرح گفت‌وگوهای انتقادی و رفیقانه بین خطوط سیاسیِ درون شورای دانشجویان و جوانان چپ ایران و درون جنبش فراهم شود.

باز هم ردپای اکونومیسم

یکی از محورهای اصلی نوشته­ی «کردستان، ناسیونالیسم و اکونومیسم» نقد به خواندن ادامه دهید


دو جنبش با یک هدف

(نگاهی کوتاه به شکافِ دو جنبشِ هم‌سوی کارگری و دانش‌جویی در ایران)
نغمه حسینی

نطفه‌ی جریان چپ ایران در زهدان جنبش کارگری بسته شده است. از سال 1284 خ. که کارگران چاپ‌خانه‌های تهران (مطابع طهران) دست به تشکیل اولین اتحادیه‌ی کارگری زدند  تا امروز که طبقه‌ی کارگر و فعالین آن در جدالی نابرابر علیه سرمایه‌داری مبارزه می‌کنند، چپ ایران اشکال و شیوه‌های مختلفی را در مبارزه تجربه نموده است. اگر بخواهیم از دریچه‌ی مارکسی به قضیه بنگریم چپ واقعی را بایستی با جنبش ضدِ سرمایه‌داریِ طبقه‌ی کارگر سنجید. چپی که از خواست‌های عینی و واقعی کارگران برمی‌خیزد – حصارهای جدایی صنف مختلف طبقه را کنار می‌زند و وحدت کلی را سازمان می‌دهد و می‌داند که منشا سیه‌روزی‌اش مناسبات سرمایه‌داری است. جنبش ضدسرمایه‌داری بر شهرها و مبارزه‌ی طبقه‌ی کارگر شهری تکیه دارد و پیشروانش به سلاح مارکسیسم به خواندن ادامه دهید


جنبش زنان در گیومه­ی «اکونومیزم»

نقدی بر نظرات دکتر محمد قراگوزلو
نسیم رها، الدوز درخشان

برای رژیم جمهوری اسلامی زن، بدنِ زن و کارِ وی نقطه­ی بحرانی و حساسی است که بیش از سی سال تلاش کرد زیر آوار فشارها و سرکوب­های مذهبی، سنتی، اخلاقی، اقتصادی و اجتماعی زنده به گورش نماید. این استثمار و ستمِ چند لایه آن­چنان فنرِ مطالبات انسانی نیمی از جمعیت اجتماع را در هم فشرده کرده است که هر آن می­تواند پایه­های قدرت رژیم جمهوری اسلامی را به لرزه درآورد.  اما چگونه می­توان این نیروی اجتماعی را رهبری کرد؟

جریانات رفورمیستی و بورژوایی چون کمپین یک میلیون امضا از فرصت سرکوب نیروهای مترقی استفاده نموده و با پیش گذاشتن پاسخ­های طبقاتی خود، خلق افکار کرده، سیاست­های به خواندن ادامه دهید


سیاستِ حزبِ عدالت و توسعه (A.K.P) درباره‌یِ مساله‌یِ زنان: صنعت، استثمار و زن‌ستیزی

سولماز بهرنگ

مقدمه

اخیرا سیاستِ حکومتِ ترکیه در قبالِ مساله‌یِ زنان -مخصوصا با سخنانِ نخست وزیر اردوغان علیهِ سقط جنین-  موردِ توجه قرار گرفته است. سخنانِ اردوغان که سقط جنین را قتل نامید و حمایتِ وزیرِ بهداشت و شهردارِ آنکارا از سخنانِ وی، هویتِ زن‌ستیزِ حکومتِ آ.ک.پ (A.K.P) را بارِ دیگری آشکار ساخت. (۱)

هر چند سیاست‌هایِ آ.ک.پ که امروز در ترکیه حاکم است، متفاوت از سیاستِ سنتی‌ (تاریخی‌) این دولت می‌باشد، با این حال باید سیاستِ کنونی را با توجه به جایگاه­اش در تمامیتِ تاریخِ مدرنِ سیاسیِ این کشور  تحلیل کرد.

از تشکیلِ دولت-‌ملّتِ ترکیه در اوایل دهه‌یِ ۱۹۲۰ و پس از آن سیاست‌های این حکومت در موردِ زنان با ملی‌گرایی، مدرن­سازی و پروژه‌یِ به خواندن ادامه دهید


از «کردستانِ بزرگ» تا «کنفدرالیسمِ دموکراتیک»

نگاهی به تاریخ‌چه و ساختار و پارادایمِ نوینِ PKK / KCK
روناهی شورشگر

مساله‌یِ کردستان و جنبشِ ملیِ‌ کُرد در سراسرِ خاورمیانه، امروزه جایگاهِ مهم و تاثیر گذاری در سیاستِ این منطقه دارد. بزرگ­ترین جمعیت کردها، در شرقِ ترکیه (شمالِ کردستان) است که در آن‌جا از سالِ ۱۹۸۴ تا به حال، حزبِ کارگرانِ کردستان –PKK- رهبریتِ جنبش را به دست دارد. –پ.ی.د- (حزبِ اتحادِ دمکراتیک) در سوریه، -PÇDK- (حزبِ راه‌حلِ دمکراتیک) در عراق و –PJAK- در ایران، در ‌چارچوبِ سازمانِ –KCK-  (اتحادیه‌یِ جوامعِ کردستان) با -پ.ک.ک- هم‌کاری و هم‌راهی می‌کنند. با توجه به تحولاتی اخیر در مناطقِ کردنشینِ شمالِ سوریه، تحلیلِ ایده‌ئولوژی و نظریه‌یِ امروزیِ این جنبش بسیار مهم است. در این مقاله در ابتدا تاریخچه‌یِ پ.ک.ک را به‌طورِ خلاصه توضیح می‌دهیم و بعد به نقدِ پارادایمِ کنونیِ آن می‌پردازیم.

 

از پ.ک.ک تا ک.ج.ک: جنبشِ “آپوئیست” از ۱۹۷۴ تا کنون

 در شرایطِ سیاسی‌ای که پ.ک.ک تشکیل شد و فعالیت‌های­اش را آغاز کرد، مقاماتِ رسمیِ‌ به خواندن ادامه دهید


توهماتِ فانتزیِ یک شهبانویِ اورنگ باخته

درباره­ یِ فیلمِ «از تهران تا قاهره»
ارژنگ نورایی

 از تهران تا قاهره عنوانِ فیلمی است که اخیرا توسطِ شبکه­یِ ماهواره­ایِ من و تو تهیه و پخش شد. ظاهرا این فیلم در داخل و خارج از ایران در ابعاد نسبتا وسیعی دیده شده است و حولِ آن بحث و گفت‌گوهایِ پراکنده­ای صورت گرفته است. دو ساعت گفت‌وگویِ مصور با فرح دیبا، همسرِ آخرین شاهِ ایران، پیرامونِ واپسین ماه­هایِ سلطنتِ پهلوی در زمستانِ سال ۱۳۵۷ و سفرِ بی‌بازگشتِ شاه و خانوداه­اش به خارج از کشور و در نهایت مرگِ محمدرضا پهلوی در مرداد ماهِ سالِ ۱۳۵۹. فیلمِ تبلیغاتی و سفارشی و یک­جانبه­یِ رها اعتمادی آن­قدر نتراشیده و الکن است که شاید در نگاهِ نخست نیازی به بررسی و نقد آن نباشد اما آن‌چه که پرداختن به این جعل­نامه­یِ تاریخی را حایز اهمیت می­کند دو مساله است؛ نخست تعدادِ بازدیدها از این فیلم و تبلیغاتی است که به خواندن ادامه دهید


چای در ایران

مهرداد مهرپور محمدی

از آغازِ کشتِ چای در ایران در حدودِ ۱۱۰ سال می­گذرد. در طولِ این مدتِ تولیدِ چای در کشور، فراز و نشیب­هایی را از سر گذرانده است اما پس از انقلابِ ۱۳۵۷ و در دورانِ حکومتِ جمهوریِ اسلامی که به دروغ خود را طرفدارِ مردم و به‌ویژه پابرهنه­ها نامیده و می­نامد، چای­کاری و چای­کاران حال و روز خوشی نداشته­اند و همواره با مشکلاتِ ریزودرشتِ پیش­روی در حالِ جدال بوده­اند و هرگز به حق خود دست نیافته­اند. با ادامه یافتنِ مسایل و مشکلاتِ طاقت‌فرسایِ حوزه‌یِ تولیدِ چای، زحمت‌کشانِ ذی‌ربط زیرِ بارِ فشارِ زندگی در حالِ از بین رفتن هستند. مسببِ مسایل و مشکلاتِ چای‌کاران، حکومتِ سرمایه­داریِ اسلامی است که سیاست­ها و برنامه­هایِ خود را، در جهتِ کسبِ حداکثر سود برایِ اقلیتی در حاکمیت و به ازایِ نابودیِ تولیدِ ملی و زندگیِ صدها به خواندن ادامه دهید


%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: